Architektura MuratorRealizacjeDom i pracownia artystów w Krakowie

Dom i pracownia artystów w Krakowie

Na sąsiadujących parcelach w willowej dzielnicy Krakowa powstały dwa budynki dla pary artystów: dom i pracownia. Nic nie jest tu jednak tym, czym się wydaje. Projekt, choć z pozoru racjonalny, okazuje się pełen postmodernistycznych paradoksów – pisze Marcin Kwietowicz.

Dom i pracownia artystów w Krakowie
Widok od zachodu, na pierwszym planie taras domu; budynki zbliżone są wielkością i kolorami, ale każdy z nich wyróżnia się geometrią bryły; Fot. Jakub Certowicz
Dom i pracownia artystówKraków
AutorzyPiotr Brzoza Architekten, zespół: architekci Piotr Brzoza (główny projektant), Łukasz Woleński
Architektura krajobrazuRS Architektura Krajobrazu
KonstrukcjaVindol, Michał Kucharski
Generalny wykonawcaP.B.M. Nowbud
Inwestorprywatny
Powierzchnia terenu1345.0 m²
Powierzchnia zabudowy323.0 m²
Powierzchnia użytkowa685.0 m²
Powierzchnia całkowita875.0 m²
Kubatura2400.0 m³
Projekt (data)2015-2016
Data realizacji (początek)2016
Data realizacji (koniec)2017
Koszt inwestycjinie podano kosztu inwestycji
Tagi:
Wormhouse w Zabłociu Najważniejsze ogniwo w procesie projektowym to nie architekt, lecz inwestor. To on umożliwia projektantom kreowanie niekonwencjonalnych rozwiązań – pisze Piotr Kuczia, autor domu o elewacjach przekrytych częściowo elastyczną membraną.
Tworzymy Kraków. Konkurs Fundacja Tworzymy Kraków czeka na projekt Kapsuły Czasu - oryginalnej, małej lub średniej formy architektonicznej, która ma zostać zrealizowana w Krakowie przy ulicy Dolnych Młynów 10.
Sztuczna topografia – o hali Cracovii Bartosz Haduch Nowy obiekt, począwszy od płynnego wpisania w zróżnicowaną rzeźbę terenu, poprzez otwarcia widokowe na malowniczą panoramę Krakowa, aż po surową „materialność”, stymuluje dialog między architekturą a naturą. „Integruje” również przylegające do hali rozległe krakowskie Błonia oraz bulwary nad Rudawą. Sam obszar wokół budynku (a częściowo również we wnętrzu) potraktowano jako „sztuczną topografię”, pełną zróżnicowanych poziomów, pochylni i schodów – pisze Bartosz Haduch.
Element krajobrazu – o koncepcji hali Cracovii Piotr Lewicki i Kazimierz Łatak Hala jest częścią zastanego krajobrazu otwartego z jego charakterystycznymi cechami – wyrasta ona wprost z rozrzeźbionego terenu. Łączy poziomy chodnika wzdłuż alei Focha i ścieżki biegnącej po wale Rudawy z parterem budynku, jego przyziemiem i tarasem na dachu. Na różnych płaszczyznach – poziomych i nachylonych, wewnętrznych i zewnętrznych – zrealizowaliśmy zadany program funkcjonalny – piszą Piotr Lewicki i Kazimierz Łatak.
Celebracja życia – o hali Cracovii Ewa Kuryłowicz Szczery, „starzejący się” materiał elewacji niesie w sobie symbolikę, którą można różnie interpretować – choćby tak, że korten w naturalny sposób zmieniając się, „żyje”. Sport symbolizuje życie, jego esencję. To jest ten kulturowy wkład architektury hali w filozofię współczesnego miasta – pisze Ewa Kuryłowicz.
O konstrukcji hali Cracovii Przemysław Ruchała i Ryszard Sajdak Główną konstrukcję obiektu można podzielić na trzy współpracujące ze sobą ustroje, różne pod względem zastosowanego materiału: żelbetowy monolityczny – zasadnicza konstrukcja przyziemia, trybun oraz zaplecza (w tym przyziemie wykonane w technologii betonu wodoszczelnego); stalowy – konstrukcja fasady od strony zachodniej i południowej oraz drewniany – konstrukcja dachu nad salą gier, którą stanowią dźwigary z drewna klejonego – piszą konstruktorzy Przemysław Ruchała i Ryszard Sajdak.