Architektura MuratorRealizacjeMiędzy tradycją i nowoczesnością – o projekcie CKK Jordanki w Toruniu Fernando Menis

Między tradycją i nowoczesnością – o projekcie CKK Jordanki w Toruniu Fernando Menis

Kwestie połączenia starego z nowym staraliśmy się rozwiązać dzięki zastosowanym materiałom. Wnętrze wykończone jest konglomeratem betonu z dodatkiem kruszywa melafirowego i cegły, charakterystycznej dla fasad domów w zabytkowym centrum miasta. Na zewnątrz widać bardzo jasny, niemal biały beton, a okładzina z ceglanych odłamków pojawia się jedynie w przypominających łzy szczelinach – pisze główny projektant budynku Fernando Menis.

CKK Jordanki
Wnętrze sali koncertowej. Il. "Architektura-murator nr 02/2016"
Centrum Kulturalno-Kongresowe JordankiToruń, Aleja Solidarności 1-3
AutorzyMenis Arquitectos, architekt Fernando Menis
Zespół projektowyarchitekci Karolina Mysiak, Jaume Cassanyer, Javier Espílez
Pracownia ze strony polskiejStudio A4, architekt Jacek Lenart (architekt prowadzący)
UrbanistykaPracownia Architektury i Urbanistyki SEMI
AkustykaPedro Cerdá
KonstrukcjaFORT POLSKA Sp. z o.o.
WspółpracaELSECO Sp. z o.o., Mariusz Iskierski, Emilia Brulińska
Generalny wykonawcaMostostal Warszawa, Acciona Infrastruktura
InwestorUrząd miasta Torunia
Powierzchnia terenu13849.0 m²
Powierzchnia zabudowy4319.0 m²
Powierzchnia użytkowa18585.0 m²
Powierzchnia całkowita22000.0 m²
Kubatura158000.0 m³
Liczba miejsc głównej sali882
Liczba miejsc małej sali278
Projekt konkursowy:2008
Projekt (data)2011
Data realizacji (początek)2013
Data realizacji (koniec)2015
Koszt inwestycji224 769 739 PLN
Kulisy warsztatu Menis Arquitectos Fernando Menis założenia każdego swojego projektu testuje na modelach, wykorzystując do ich tworzenia tak różne materiały jak plastelina, sklejka, styrodur, glina czy gips. O kulisach jego architektonicznego warsztatu opowiadać będzie wystawa prezentowana w berlińskiej galerii Aedes. Podczas wernisażu twórczość hiszpańskiego projektanta omówi m.in. redaktor naczelna „A-m” Ewa P. Porębska.
O historii budowy obiektu Niewiele brakowało, by projekt Fernanda Menisa podzielił los niezrealizowanej koncepcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej autorstwa Chrystiana Kereza. Budowa sali koncertowej doszła do skutku tylko dzięki ogromnej determinacji władz miasta i hiszpańskiego architekta – przypominamy założenia konkursu z 2008 roku i okoliczności, w jakich dokonywano kolejnych zmian zwycięskiego projektu.
Nowa ikona miasta – o CKK Jordanki w Toruniu Grzegorz Grabowski Chcielibyśmy, aby nowy obiekt przyczynił się do wzrostu liczby imprez kulturalnych odbywających się w Toruniu. Mam nadzieję, że stanie się jedną z atrakcji, ikoną miasta, dla którego zawsze były ważne artystyczne aspiracje – pisze Grzegorz Grabowski, prezes zarządu CKK Jordanki.
Sala koncertowa Jordanki w Toruniu W toruńskiej realizacji Fernando Menis odkrył istotę swej architektury, która zawsze zdaje się częścią krajobrazu powstałego w wyniku procesów geologicznych. Skłania do refleksji, niepokoi i inspiruje zarazem – o poszukiwaniu esencji miejsca, łączeniu przeciwieństw i niezwykłej biegłości w kreowaniu unikalnych przestrzeni piszą Ignacio Bosch Reig, profesor projektowania architektonicznego na WA politechniki w Walencji i Ewa P. Porębska, architekt, krytyk architektury, redaktor naczelna „A-m”.
Architektura bliskiej relacji – o CKK Jordanki w Toruniu Ignacio Bosch Reig Architektura Centrum Kulturalno-Kongresowego Jordanki w Toruniu skłania do refleksji, zaskakuje, niepokoi i inspiruje zarazem. Potrafi nawiązać z widzem dialog, a nawet rodzaj bliskiej relacji i tym samym skłonić go do wzniesienia się na wyżyny swoich możliwości interpretacji – pisze Ignacio Bosch Reig, profesor projektowania architektonicznego na WA politechniki w Walencji.
Grota i pikado – o CKK Jordanki w Toruniu Ewa P. Porębska Unikalne w skali światowej okładziny uzyskano poprzez ręczne skuwanie betonu według wzorca przygotowanego osobiście przez architekta. Ta niezwykle pracochłonna metoda wzmocniła siłę wyrazu obiektu i spotęgowała wrażenie, iż główna sala Jordanek jest jak wykuta w skale tajemnicza grota – pisze architekt i krytyk architektury Ewa P. Porębska.