Architektura MuratorTechnikaMuzeum Historii i Kultury Afroamerykańskiej

Muzeum Historii i Kultury Afroamerykańskiej

Muzeum, zlokalizowane na terenie waszyngtońskiego National Mall, mieści ekspozycję poświęconą dziejom ludności afroamerykańskiej w Stanów Zjednoczonych. Obiekt ma cztery kondygnacje podziemne i pięć nadziemnych, przy czym dwie trzecie jego kubatury zlokalizowano pod ziemią. Charakterystyczny element budynku stanowi elewacja podwieszona do konstrukcji stropodachu i odsunięta od krawędzi stropów pośrednich, dzięki czemu wytworzono szeroką szczelinę otaczającą galerie wystawowe. Łamany przekrój elewacji ma tworzyć kształt przypominający zwieńczenie tradycyjnych afrykańskich kolumn drewnianych – pisze Maciej Lewandowski.

Muzeum Historii i Kultury Afroamerykańskiej
Od strony Constitution Avenue nad jednym z podziemnych holi zlokalizowano zamontowany w zielonym dachu okrągły świetlik. Zintegrowany jest on z nietypową fontanną znajdującą się w przestrzeni ekspozycyjnej w podziemiu. Fot. Alan Karchmer/NMAAHC
Narodowe Muzeum Historii i Kultury AfroamerykańskiejWaszyngton, Stany Zjednoczone
AutorzyFreelon Adjaye Bond (Adjaye Associates; Davis Brody Bond; The Freelon Group); SmithGroup
Architektura krajobrazuGustafson Guthrie Nichol
Wykonawca:Clark/Smoot/Russell
KonstrukcjaGuy Nordenson and Associates; Robert Silman Associates
Konsultant ds. fasady:R.A. Heintges & Associates
Konsultant ds. akustyki:Shen Milson Wilke
InwestorInstytut Smithsona
Powierzchnia całkowita39019.0 m²
Projekt (data)2009
Data realizacji (koniec)2016
Koszt inwestycji540 000 000 USD
Tagi:
Muzeum Tirpitz w Danii Podczas II wojny światowej w Blåvand na zachodnim brzegu Półwyspu Jutlandzkiego inżynierowie III Rzeszy realizowali stanowisko dla jednej z największych baterii artyleryjskich Wału Atlantyckiego. W nigdy nieukończonym ogromnym bunkrze działa obecnie muzeum, które w 2017 roku rozbudowano o cztery niezależnie funkcjonujące części ekspozycyjne według projektu Bjarke Ingels Group. Forma nowego obiektu przypomina układ precyzyjnych nacięć w krajobrazie, nie zakłócając widoku dominującej nad okolicą monolitycznej konstrukcji historycznego bunkra – pisze Maciej Lewandowski.
Muzeum Polskiej Wódki Koneser w Warszawie Architekci starali się zachować jak najwięcej historycznych elementów dawnego budynku rektyfikacji – w muzeum wyeksponowano oryginalną ceglaną ścianę z kotłami, kadzie czy stągiewkę – o adaptacji na funkcje muzealne jednego z zabytkowych budynków na terenie XIX-wiecznej fabryki wódek na warszawskiej Pradze pisze Mirosław Nizio.
Dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie To największe przedsięwzięcie budowlane tej instytucji od czasu jej otwarcia w 1909 roku. Dzięki realizacji udało się w dosłownym sensie otworzyć muzeum na przestrzeń miasta. Bogato zdobione ogrodzenie frontowe, o formie kolumnady z wysokim, murowanym cokołem, pierwotnie zasłaniało elementy techniczne. W ramach przebudowy pełne elementy cokołu zamieniono na stalowe, perforowane panele otwierane za dnia i zamykane po godzinach pracy muzeum. Dziedziniec przed wejściem do budynku wyłożono płytkami porcelanowymi, a pod nim ulokowano całkowicie nową przestrzeń wystawiennicza. Pozbawiona podpór pośrednich sala ma wymiary 30 x 38 m i wysokość dochodzącą do 10,5 m – pisze Maciej Lewandowski.
Wielkopolskie Muzeum Motoryzacji W Szreniawie pod Poznaniem powstanie Wielkopolskie Muzeum Motoryzacji według konkursowego projektu pracowni JASTAA.
Muzeum - Dom Rodziny Pileckich w Ostrowi Mazowieckiej Ogłoszono wyniki konkursu architektonicznego na koncepcję Muzeum – Domu Rodziny Pileckich. Pierwszą nagrodę otrzymała pracownia BDR Architekci, która zaprojektowała elegancki pawilon o ponadczasowej formie, zintegrowany z istniejącym domem i tradycyjnie ukształtowanym ogrodem.
Muzeum Palestyny w Bir Zajt Punktem wyjścia do wykreowania formy architektonicznej obiektu było kaskadowe ukształtowanie terenu, poprzecinanego kamiennymi murami oporowymi, odgraniczającymi kolejne tarasy, dawniej użytkowane rolniczo. Charakter otaczających tarasów zmienia się od silniej przekształconego do bardziej naturalnego, w miarę oddalania od budynku, którego wyrazista bryła organicznie wyłania się ze szczytu wzgórza. Obiekt jest pierwszym palestyńskim budynkiem certyfikowanym w LEED. Dochowanie surowych wymagań certyfikacji wymagało przyjęcia technik niestosowanych dotąd w lokalnym budownictwie, szczególnie w odniesieniu do izolacji przeciwwilgociowej i termicznej, ale także do recyklingu odpadów budowlanych – o najnowszej realizacji pracowni Heneghan Peng Architects pisze Maciej Lewandowski.