Architektura MuratorTechnikaMuzeum Historii i Kultury Afroamerykańskiej

Muzeum Historii i Kultury Afroamerykańskiej

Muzeum, zlokalizowane na terenie waszyngtońskiego National Mall, mieści ekspozycję poświęconą dziejom ludności afroamerykańskiej w Stanów Zjednoczonych. Obiekt ma cztery kondygnacje podziemne i pięć nadziemnych, przy czym dwie trzecie jego kubatury zlokalizowano pod ziemią. Charakterystyczny element budynku stanowi elewacja podwieszona do konstrukcji stropodachu i odsunięta od krawędzi stropów pośrednich, dzięki czemu wytworzono szeroką szczelinę otaczającą galerie wystawowe. Łamany przekrój elewacji ma tworzyć kształt przypominający zwieńczenie tradycyjnych afrykańskich kolumn drewnianych – pisze Maciej Lewandowski.

Muzeum Historii i Kultury Afroamerykańskiej
Od strony Constitution Avenue nad jednym z podziemnych holi zlokalizowano zamontowany w zielonym dachu okrągły świetlik. Zintegrowany jest on z nietypową fontanną znajdującą się w przestrzeni ekspozycyjnej w podziemiu. Fot. Alan Karchmer/NMAAHC
Narodowe Muzeum Historii i Kultury AfroamerykańskiejWaszyngton, Stany Zjednoczone
AutorzyFreelon Adjaye Bond (Adjaye Associates; Davis Brody Bond; The Freelon Group); SmithGroup
Architektura krajobrazuGustafson Guthrie Nichol
Wykonawca:Clark/Smoot/Russell
KonstrukcjaGuy Nordenson and Associates; Robert Silman Associates
Konsultant ds. fasady:R.A. Heintges & Associates
Konsultant ds. akustyki:Shen Milson Wilke
InwestorInstytut Smithsona
Powierzchnia całkowita39019.0 m²
Projekt (data)2009
Data realizacji (koniec)2016
Koszt inwestycji540 000 000 USD
Tagi:
Muzeum Luwr w Abu Zabi Nowy oddział Luwru w Abu Zabi jest jednym z obiektów tworzących Island Cultural District – zespół zabudowy rozciągający się wzdłuż brzegu wyspy Saadiyat. Muzeum składa się z wolno stojących budynków przekrytych niską kopułą o rozpiętości 180 m, której konstrukcję nośną zbudowano z kilku tysięcy niepowtarzalnych elementów ze stali nierdzewnej. To ażurowe zadaszenie ogranicza przenikanie energii słonecznej o 98%, a jednocześnie w charakterystyczny sposób przepuszcza światło, kształtując architekturę obiektu – o nowej realizacji studia Jeana Nouvela pisze Maciej Lewandowski.
Nowa Galeria Wzornictwa Polskiego Ponad 100 lat polskiego wzornictwa na 300 m2 – już od 15 grudnia można zwiedzać nową galerię w Muzeum Narodowym w Warszawie. Jej przestrzeń zaaranżowało młode biuro projektowe Matosek/Niezgoda.
Muzeum Sztuki Współczesnej Zeitz w Kapsztadzie Na siedzibę instytucji zaadaptowano dawny silos zbożowy z 1924 roku. Obiekt składał się z wieży sortowniczej oraz 42 pionowych, żelbetowych cylindrów, w których przechowywano i sortowano ziarna. W cylindrach położonych po obwodzie zlokalizowano pomieszczenia ekspozycyjne. Cylindry wewnętrzne, w połowie ich wysokości, połączono w kilkukondygnacyjne atrium powstałe z wycięcia istniejącej konstrukcji w kształt przypominający ziarno kukurydzy. Po przebudowie na 9 kondygnacjach udało się wygospodarować 9500 m2 powierzchni użytkowej, w tym 6000 m2 wystawienniczej – o nowej realizacji Heatherwick Studio pisze Maciej Lewandowski.
Konkurs na koncepcję wystawy stałej w Muzeum Rodziny Pileckich W lipcu bieżącego roku rozstrzygnięto konkurs na projekt bryły planowanego muzeum. Obecnie władze muzeum pragną wyłonić najlepszą koncepcje stałej ekspozycji.
Muzeum Tirpitz w Danii Podczas II wojny światowej w Blåvand na zachodnim brzegu Półwyspu Jutlandzkiego inżynierowie III Rzeszy realizowali stanowisko dla jednej z największych baterii artyleryjskich Wału Atlantyckiego. W nigdy nieukończonym ogromnym bunkrze działa obecnie muzeum, które w 2017 roku rozbudowano o cztery niezależnie funkcjonujące części ekspozycyjne według projektu Bjarke Ingels Group. Forma nowego obiektu przypomina układ precyzyjnych nacięć w krajobrazie, nie zakłócając widoku dominującej nad okolicą monolitycznej konstrukcji historycznego bunkra – pisze Maciej Lewandowski.
Muzeum Polskiej Wódki Koneser w Warszawie Architekci starali się zachować jak najwięcej historycznych elementów dawnego budynku rektyfikacji – w muzeum wyeksponowano oryginalną ceglaną ścianę z kotłami, kadzie czy stągiewkę – o adaptacji na funkcje muzealne jednego z zabytkowych budynków na terenie XIX-wiecznej fabryki wódek na warszawskiej Pradze pisze Mirosław Nizio.