Spis treści
Jak budynek Bellony w Warszawie odzyskał życie
Przypomnijmy: latem 2025 r. zakończyła się budowa biurowca The Bridge na warszawskiej Woli. Za projekt odpowiadała holenderska pracownia architektoniczna UNStudio we współpracy z Polsko-Belgijską Pracownią Architektury Projekt. Integralny element inwestycji firmy Ghelamco stanowiła renowacja dawnego budynku Domu Wydawniczego Bellona, który połączono z nowym wieżowcem wspólnym, przeszklonym lobby o wysokości 18 m.
Zabytek powstał w latach 1949–1958 na potrzeby Wojskowych Zakładów Graficznych i przez większość swojego istnienia służył wojsku oraz Ministerstwu Obrony Narodowej. Co ciekawe, nie cały obiekt objęto ochroną konserwatorską. Wpis do rejestru objął jedynie elewacje południową, północną i zachodnią oraz hol parteru z główną klatką schodową. Ułatwiło to firmie Ghelamco życie, gdyż umożliwiło daleko idącą przebudowę mającą na celu przywrócenie biurowcowi życia. Podczas gdy z zewnątrz budynek zasadniczo się nie zmienił, w środku m.in. wybudowano nową klatkę schodową oraz panoramiczną windę, a także wewnętrzne atrium, w którym wyeksponowana została (nawiązująca do historii obiektu) maszyna poligraficzna z czasów PRL-u.
- Polecamy: Jego wysokość The Bridge. 174 metry, a każda kondygnacja inna. Budowa była poważnym wyzwaniem
Dawny dom wydawniczy siedzibą Instytutu Francuskiego
W odrestaurowanym budynku Bellony w 2026 r. otworzył swoją nową warszawską siedzibę Instytut Francuski w Polsce. Zabytkowy obiekt został zaadaptowany na potrzeby centrum edukacyjnego i kulturalnego. W jego wnętrzach znalazły się nowoczesne sale dydaktyczne, biura oraz wielofunkcyjna mediateka. Przedstawiciele Instytutu Francuskiego podkreślają, że zapewnienie wysokiej jakości akustycznej było jednym z głównych założeń projektu od samego początku. Celem było stworzenie miejsca przyjaznego, funkcjonalnego i komfortowego dla pracowników, uczniów i gości.
Od samego początku projektu zależało nam, aby nowa siedziba Instytutu Francuskiego była miejscem przyjaznym, funkcjonalnym i komfortowym zarówno dla naszych pracowników, jak i dla odwiedzających oraz osób uczących się języka francuskiego. Dlatego też jakość akustyczna stanowiła jedno z najważniejszych zagadnień podczas projektowania i aranżacji naszych nowych przestrzeni. (...) Wprowadzone udoskonalenia zapewniają obecnie znacznie lepsze warunki do słuchania i komunikacji, odpowiednio dostosowane do nauki języka francuskiego. Ułatwiają rozumienie, koncentrację oraz interakcję między lektorami a osobami uczącymi się. Ten komfort akustyczny stanowi istotną poprawę w porównaniu z naszą poprzednią siedzibą, w której sale lekcyjne charakteryzowały się dużym pogłosem
– mówi Nicolas Boisselier, Attaché kulturalny, Zastępca Dyrektora Instytutu Francuskiego w Polsce.
Akustyka w zabytkowym budynku kluczowym wyzwaniem
Adaptacja historycznego obiektu do funkcji edukacyjnych stanowiła poważne wyzwanie techniczne. Budynki zabytkowe często charakteryzują się wysokim poziomem pogłosu, co utrudnia prowadzenie zajęć językowych i organizację wydarzeń kulturalnych. Aby sprostać tym wymaganiom, Instytut Francuski podjął współpracę z architektami z pracowni Massive Design oraz ekspertami z firmy Saint-Gobain Ecophon, specjalizującej się w akustyce wnętrz.
W przestrzeniach Instytutu zastosowano dedykowane rozwiązania dźwiękochłonne, takie jak podwieszane wyspy podsufitowe oraz wygłuszające panele ścienne, które pozwoliły na precyzyjne dostosowanie parametrów akustycznych do potrzeb każdej ze stref. Skuteczność materiałów w pochłanianiu dźwięków udało się połączyć z walorami estetycznymi.
Projektowanie nowej siedziby Instytutu Francuskiego było dla nas wyjątkowym wyzwaniem – przede wszystkim ze względu na pracę w tkance budynku zabytkowego. Naszym głównym celem było harmonijne połączenie szacunku do historycznej architektury z wykreowaniem nowoczesnej, w pełni funkcjonalnej przestrzeni
– dodaje Marcin Mazurkiewicz, Design Director w Massive Design.
Po zakończeniu prac adaptacyjnych przeprowadzono szczegółowe pomiary, które potwierdziły osiągnięcie zamierzonych celów. Czas pogłosu w salach lekcyjnych wynosi 0,5 sekundy, a w mediatece 0,6 sekundy. To wartości optymalne dla przestrzeni przeznaczonych do nauki i koncentracji.
Kluczowy dla szkoły językowej wskaźnik przejrzystości mowy (C50) osiągnął wartość +6 dB. Taki wynik gwarantuje doskonałą zrozumiałość wypowiedzi, co ma bezpośrednie przełożenie na efektywność przyswajania fonetyki języka obcego. Standardy te znacząco podnoszą komfort zarówno słuchaczy, jak i lektorów.
Artykuł powstał przy wsparciu AI
- Przejdź do galerii: Wieżowiec The Bridge w Warszawie
10
