Spis treści
Dom własny Rudolfa Świerczyńskiego
Warszawa, Myśliwiecka 12 – tu stoi dom własny Rudolfa Świerczyńskiego. Budynek przy ul. Myśliwieckiej 12 to przedwojenna willa zaprojektowana przez architekta dla siebie i swojej rodziny. Świerczyński nie tylko tutaj mieszkał, lecz także prowadził w domu pracownię architektoniczną. Prawdopodobnie do dziś dom należy do potomków architekta. W ogrodzie architekt i z zamiłowania botanik, miał hodować róże, tulipany, niezapominajki.
Projektant willi przy Myśliwieckiej 12 i czas budowy
Autorem projektu oraz pierwszym właścicielem był prof. Rudolf Świerczyński – wykładowca i późniejszy dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, jeden z ważniejszych polskich architektów okresu międzywojennego. Projektował początkowo w duchu klasycyzującym, z czasem przechodząc w stronę monumentalnego modernizmu. Do jego najważniejszych realizacji należą gmach BGK, Ministerstwo Komunikacji oraz budynek Kierownictwa Marynarki Wojennej.
Kiedy powstał? Mówi się o roku 1923 lub 1924. Dom reprezentuje nurt charakterystyczny dla pierwszej połowy lat 20.: nowoczesny program mieszkalny otrzymał jeszcze formę odwołującą się do tradycji polskiego dworu. Najważniejsze cechy budynku to:
- zwarta, stosunkowo prosta bryła;
- wysoki dach dwuspadowy, który nadaje domowi „dworkową” sylwetkę;
- wejście umieszczone w głębokiej wnęce;
- wykorzystanie naturalnego spadku terenu – od strony skarpy budynek ma więcej widocznych kondygnacji niż od strony ulicy;
- bardziej reprezentacyjna, tradycyjna elewacja od Myśliwieckiej i silniejsze otwarcie części mieszkalnej ku ogrodowi oraz skarpie.
Dom jest interesującym świadectwem okresu przejściowego w twórczości Świerczyńskiego: pomiędzy architekturą czerpiącą z tradycji dworów i klasycyzmu a późniejszym modernizmem jego dużych gmachów publicznych.
Kontekst urbanistyczny - ulica Myśliwiecka
Willa powstała w czasie tworzenia niewielkiego zespołu domów profesorów i architektów na zboczu skarpy przy Myśliwieckiej. Urząd Dzielnicy Śródmieście datuje tę kolonię willową na lata 1923–1925. Jej usytuowanie nie było przypadkowe: skarpa, zieleń i sąsiedztwo terenów parkowych dawały warunki zbliżone do idei miasta-ogrodu, którą Świerczyński interesował się w latach 20.
Czytaj więcej: Kolonia urzędnicza w Warszawie. Tu mieszkali profesorowie i architekci.
Fotografia domu została opublikowana nawet w 1926 roku w „Tygodniku Illustrowanym”.
W 1944 roku dom został poważnie zniszczony. Odbudowano go w 1947 roku. Podczas odbudowy zmieniono nieco sylwetkę dachu: od strony ulicy dodano wystawkę, której nie było w pierwotnej kompozycji. Oznacza to, że obecny wygląd budynku nie jest w pełni identyczny z projektem z lat 20. XX wieku, chociaż zasadnicza bryła i charakter willi zostały zachowane.
Willa figuruje w rejestrze zabytków pod numerem 1362-A, z datą wpisu 6 września 1988 roku.
W roku 2007 dom miał przejść remont i był plan, by przerobić go na butikowy hotel.
Materiał powstał przy wsparciu AI. Źródła:
- Fundacja Warszawa 1939 – Myśliwiecka 12
- Urząd Dzielnicy Śródmieście – historia ulicy Myśliwieckiej
- Archimemory – biogram Rudolfa Świerczyńskiego
- Biblioteka Cyfrowa Uniwersytetu Łódzkiego – „Tygodnik Ilustrowany”, 1926
29
