Spis treści
Jesteśmy w Meksyku. San José del Cabo, położone na południowym krańcu Półwyspu Kalifornijskiego, do dziś ma urok kolonialnego miasteczka. Wyrosło wokół misji San José del Cabo Añuití założonej przez jezuitów w 1730 roku. Miejska zabudowa otoczyła szczelnie XVIII-wieczny kościół misyjny. Historyczne centrum, skupione wokół świątyni, zachowało klasyczny kolonialny układ urbanistyczny z głównym placem Plaza Mijares, wokół którego w przeszłości toczyło się życie religijne, administracyjne i handlowe.
Współczesna kolebka artystów i rzemieślników
Obecnie podczas świąt i lokalnych uroczystości miasto zdobią rozwieszone nad ulicami kolorowe papierowe girlandy. Postkolonialne San José del Cabo jest współcześnie kolebką artystów i rzemieślników. Działają tu liczne galerie sztuki, pracownie rękodzieła i butiki z dizajnem lokalnych twórców. Od listopada do czerwca, raz w tygodniu, ulicami podąża pochód – Art Walk – wieczorny spacer miłośników kultury szlakiem galerii, butików i showroomów. W wydarzeniu uczestniczą zarówno mieszkańcy, jak i goście.
Czytaj także: Dom w Meksyku. Polscy architekci projektują za oceanem na osiedlu Zibata
W mieście dominuje niska zabudowa o grubych murach, z podcieniami i wewnętrznymi dziedzińcami. Fasady utrzymane są w pastelowych barwach. Nowo wybudowane gmachy w historycznym centrum nawiązują formą do sąsiadujących zabytków, często stanowiąc twórczą reinterpretację tradycyjnej kolonialnej architektury Meksyku.
Jedną z takich realizacji jest butikowy hotel Laiva Plaza zaprojektowany przez pracownię RA! dla Grupo Laiva. To wciąż młode, ale coraz bardziej znane, studio architektoniczne z Meksyku, które ma w portfolio głównie architekturę mieszkaniową oraz sektora hospitality, czyli różnego typu obiekty oferujące noclegi. RA! w 2017 roku założyli Pedro Ramírez de Aguilara, Santiago Sierra i Cristóbal Ramírez de Aguilara. Trójka architektów jest w swojej pracy skoncentrowana na odbiorcach. W ich procesie projektowym najistotniejsze są relacje międzyludzkie – zarówno społeczne, jak i interpersonalne. O własnej praktyce projektowej trio mówi, że lubi fazę pracy koncepcyjnej, nie boi się eksperymentować oraz że chętnie wykorzystuje różnego typu narzędzia – rysunki, modele, filmy i analizy specjalistów z pokrewnych dziedzin.
System przeplatających się ścian, tarasów i patii
Ten najbardziej rozpoznawalny projekt pracowni RA! można uznać za interesujący z kilku powodów. Budynek, z założenia, jest bardziej fragmentem miejskiej tkanki niż autonomicznym obiektem hotelowym. Główny zamysł, czyli cofnięcie bryły względem ulicy, pozwolił na stworzenie publicznego atrium i zacienionego pasażu. Laiva Plaza to system przeplatających się ścian, tarasów i patii. Istotne znaczenie mają tu rytm elewacji – inspirowany wspomnianymi wcześniej papel picado, czyli typowymi meksykańskimi dekoracjami z papieru – jej kolor oraz pokrywający ściany ręcznie nakładany tynk. Hotel, tak dobrze wkomponowany w strukturę miasta, oddaje klimat miejsca i ściśle splata się z codziennym życiem San José del Cabo.
Na parterze budynku zaprojektowano przestrzenie o otwartym charakterze, natomiast pokoje hotelowe rozmieszczono na wyższych kondygnacjach. Gmach wieńczy ogród na dachu, z którego rozpościera się malowniczy widok. Hotel współgra z typową zabudową historycznego centrum, architekturą odpowiadającą na potrzeby związane z gorącym klimatem, w którym najbardziej pożądane są przewiew i cień. Dzięki cofnięciu bryły względem ulicy przed wejściem powstało otwarte atrium, coś w rodzaju półpublicznej strefy przejściowej, która zaciera granicę między miastem a wnętrzem hotelu. Zacienione przejście prowadzące do środka jest niczym przedłużenie ulicy. Miasto wkracza do hotelowych wnętrz, współtworząc ich niepowtarzalną atmosferę.
Rozplanowano je wokół wysokiego centralnego dziedzińca, od którego biegną ciągi komunikacyjne. Ta przestrzeń, niczym główny plac w mieście, skupia całe życie hotelu. To stąd rozchodzi się naturalne światło, przenikając wszystkie kondygnacje, by doświetlić cały obiekt. Otwarty układ wspomaga wentylację, pełniąc funkcję naturalnego regulatora temperatury. Schody, jak opisują autorzy projektu, dzięki systemowi okrągłych otworów, które wzmacniają poczucie ciągłości przestrzeni, pozostają z dziedzińcem w stałym wizualnym dialogu.
„Strefy przejściowe są kluczowe dla architektury”
Hotel Laiva Plaza można uznać za wyraz DNA pracowni RA!. Studio koncentruje się na zagadnieniach związanych z klimatem i jego wpływem na budownictwo. Interesują je pasywne metody chłodzenia budynków. Architekci kładą nacisk na kształt obiektów. Nadają im nieoczywiste rzeźbiarskie formy. Uważają, że strefy przejściowe są kluczowe dla architektury, a wnętrze powinno być powiązane z przestrzenią publiczną. Ich projekty wpisują się w nurt współczesnego meksykańskiego minimalizmu – jego miejskiej odmiany.
Czytaj także: Adaptacja pałacu na hotel zanim to było modne. Grand Hotel w Krakowie: sypiali tu Sienkiewicz, Kiepura, Joseph Conrad
Studio nie narzuca użytkownikowi gotowych rozwiązań, lecz pozwala mu je odkrywać. Architektura nie jest dana odbiorcom raz na zawsze. Na jej postrzeganie wpływają nawyki, emocje, wspomnienia. To architektura, która na co dzień rodzi się na nowo, dzięki relacji, którą nawiązuje z zamieszkującymi.
Założyciele RA! mówią o sobie, że projektują nie obiekty, lecz sekwencje doświadczeń. Atmosfera jest równie ważna jak funkcja, a emocje równie istotne jak techniczna precyzja. Naszym celem jest tworzenie przestrzeni, które się odczuwa, zapamiętuje i które rzeczywiście dobrze działają – twierdzą autorzy.
____________________________________________
RA! – pracownia założona przez Pedro Ramíreza de Aguilarę, Santiago Sierrę i Cristóbala Ramíreza de Aguilarę. Najważniejsze wyróżnienia: CAM-SAM Grand Prize, Architectural MasterPrize czy Simon Architecture Prize przyznawane przez Fundację Miesa van der Rohe
Metryczka Hotelu Laiva Plaza
Miejsce: San José del Cabo, Meksyk
Autor: RA!
Inwestor: Grupo Laiva
Konstrukcja: DDOZ Structural Engineering
Instalacje sanitarne i mechaniczne: GRAVA
Instalacje elektryczne: Eduardo Martínez
Powierzchnia: 1557 m2
Realizacja: 2026
