Spis treści
- Frederic C. Hamilton Building - rozbudowa Denver Art Museum z 2006 roku
- Daniel Libeskind i Davis Partnership Architects - projektanci muzeum
- Góry Skaliste w architekturze - geometria Hamilton Building
- Tytanowa elewacja Denver Art Museum - 9000 paneli i zmienne światło
- Stalowa konstrukcja i BIM - od cyfrowego modelu do montażu
- Wiatr, śnieg i przecieki - techniczny bilans po otwarciu
- Wnętrza Hamilton Building - pochyłe ściany a ekspozycja sztuki
Frederic C. Hamilton Building - rozbudowa Denver Art Museum z 2006 roku
Dokładną datę inauguracji podaje Denver Art Museum - nowy budynek przyjął publiczność 7 października 2006 r. Według danych Davis Partnership ma cztery kondygnacje i 146 tys. stóp kwadratowych powierzchni, a więc około 13,6 tys. m². Rozbudowa zapewniła dodatkowe miejsce dla sztuki i wystaw czasowych.
Muzeum miało już architektoniczny punkt odniesienia. W 1971 r. otwarto jego North Building, zaprojektowany przez Gio Pontiego i James Sudler Associates. Jak przypomina instytucja w swojej historii, wybór Libeskinda w 2000 r. kontynuował tradycję odważnych realizacji. Nowa część wprowadziła do zespołu inną skalę ekspresji.
Daniel Libeskind i Davis Partnership Architects - projektanci muzeum
Dla Libeskinda Denver było ważnym etapem kariery. Studio przedstawia Hamilton Building jako swój pierwszy ukończony budynek w Stanach Zjednoczonych. Oficjalna biografia urodzonego w Łodzi architekta przypomina jego wcześniejszy projekt Muzeum Żydowskiego w Berlinie i wygrany w 2003 r. konkurs na plan odbudowy terenu World Trade Center.
Za realizacją stała rozbudowana sieć współpracowników. W wykazie zespołu Studio Libeskind wymienia Davis Partnership jako partnera projektowego, Arup z Los Angeles jako autora konstrukcji oraz George Sexton and Associates jako projektanta oświetlenia. Generalnym wykonawcą był Mortenson. Davis Partnership wskazuje, że geometria wymagała modelowania przestrzennego zarówno przy tworzeniu dokumentacji budowlanej, jak i rysunków dla wykonawców poszczególnych systemów.
- Pisaliśmy też: INTERNATIONAL 2026 w GA Gallery w Tokio. Pokazali kierunki rozwoju światowej architektury. Jest polski akcent
Góry Skaliste w architekturze - geometria Hamilton Building
Z opisu koncepcji opublikowanego przez Studio Libeskind wynika, że punktem wyjścia były szczyty i doliny Gór Skalistych. Ostre krawędzie, spiętrzenia i pochyłości można odczytać jako architektoniczne przetworzenie krajobrazu. Wygląd kompozycji zależy od miejsca obserwacji: poszczególne bryły przesłaniają się lub odsłaniają, zmieniając wizualny ciężar całego gmachu.
Szczególnie istotna jest wysunięta wspornikowo część, skierowana nad ulicą ku starszemu muzeum. Twórcy potraktowali ją jako element przestrzennego powiązania obu gmachów. Osobną funkcję komunikacyjną pełni most Reiman Bridge nad 13th Avenue, który — według aktualnego opisu muzeum — prowadzi do Sie Welcome Center. Rzeźbiarski gest bryły i rzeczywista droga przejścia są więc dwoma sposobami połączenia części kampusu. Design
Studio Libeskind podkreśla także znaczenie Acoma Plaza of the Arts, placu ze sztuką publiczną i przestrzenią wydarzeń, oraz powiązań z Civic Center i Golden Triangle. Charakterystyczną sylwetę gmachu można więc interpretować jako znak orientacyjny w mieście.
Tytanowa elewacja Denver Art Museum - 9000 paneli i zmienne światło
Około 9 tys. paneli tworzy metalową powłokę budynku. W materiałach edukacyjnych Denver Art Museum wybór tytanu wyjaśniono jako nawiązanie do refleksyjnych szklanych płytek na gmachu Pontiego. Wspólnym mianownikiem jest światło. Pochylone powierzchnie Hamilton Building odbijają je w różny sposób, a muzeum opisuje także pojawianie się różowych i złotych tonów zależnie od pogody oraz pory dnia.
Techniczną stronę elewacji dokumentuje MG McGrath, firma odpowiedzialna za jej wykonanie i montaż. Podaje, że panele wyprodukowano na zamówienie z tytanowej blachy oznaczonej jako 26 gauge, stosując własny system S-Slip. Efekt architektoniczny powstaje na styku właściwości materiału, podziału okładziny i geometrii podłoża. Nawet przy ograniczonej palecie barw elewacja pozwala wyraźnie odczytać przestrzenne zróżnicowanie budynku.
Stalowa konstrukcja i BIM - od cyfrowego modelu do montażu
Najważniejsza techniczna kwestia kryje się pod elewacją - jak zapewnić stateczność tak nieregularnej formie? Denver Art Museum opisuje szkielet jako wielką kratownicę, złożoną z połączonych trójkątów. Układ przekazuje obciążenia do betonowych podpór sięgających podłoża skalnego. Ukośne elementy są częścią przestrzennego systemu przenoszenia sił, który umożliwia realizację wysuniętych i pochylonych fragmentów bryły.
Informacje o budowie przytacza Trimble w studium wykorzystania Tekla Structures. Według tego materiału stalowy szkielet montowano przez około 13 miesięcy, począwszy od lipca 2003 r., a połączenia wymagały około 50 tys. śrub. Cyfrowy model zawierał szczegóły elementów i węzłów. Pomagał ustalić ich położenie oraz przygotować montaż skomplikowanych zespołów.
Istotne było również połączenie modelu z harmonogramem. Trimble opisuje symulację kolejnych etapów robót, czyli zastosowanie modelowania 4D: geometrię uzupełniono o czas. Znaczenie cyfrowej koordynacji potwierdza wykazana przez Davis Partnership nagroda AIA za BIM z 2006 r. Z kolei Studio Libeskind odnotowuje Presidential Award of Excellence w konkursie IDEAS² American Institute of Steel Construction z 2007 r.
Wiatr, śnieg i przecieki - techniczny bilans po otwarciu
Nietypowa bryła wymagała sprawdzenia warunków wokół budynku i obciążeń jego powierzchni. CPP, konsultant uczestniczący w projekcie, opisuje badania w tunelu aerodynamicznym dotyczące konstrukcji, okładziny oraz komfortu pieszych. Analizowano także gromadzenie śniegu i cykle topnienia oraz zamarzania, pozwalające oszacować ryzyko tworzenia sopli przy krawędziach dachów. Forma architektoniczna wpływa więc także na warunki wokół muzeum. CPP
Pierwsze lata użytkowania ujawniły problemy z wodą. Ashley St. John w artykule „Safety on the slopes”, opublikowanym w lipcu 2011 r. w „Professional Roofing”, relacjonuje przecieki dachu atrium i świetlików po silnych burzach. Doraźne naprawy prowadzono w 2006 i 2007 r.; w 2008 r. zdecydowano o wymianie nieszczelnych fragmentów pokrycia. Professional Roofing
Według tej samej publikacji prace Black Roofing zakończono 20 października 2009 r. Remont obejmował połacie o nachyleniu około 27 i 40 stopni. Zastosowano nowe warstwy dachowe, w tym membranę PVC, i zmieniono rozwiązania przy świetlikach. Remont wymagał specjalnych zabezpieczeń dzieł sztuki i odwiedzających muzeum. To istotny fragment historii obiektu, pozwalający oceniać projekt również przez jakość detali i doświadczenia eksploatacyjne. Professional Roofing
Wnętrza Hamilton Building - pochyłe ściany a ekspozycja sztuki
Geometria zewnętrzna wpływa również na organizację wnętrz. Atrium i galerie mają nietypowe relacje ścian oraz stropów, które muzeum przedstawia jako część doświadczenia zwiedzania. Dla kuratorów oznacza to konieczność dopasowywania ekspozycji do przestrzeni o wyraźnym własnym charakterze. www.denverartmuseum.org
Debatę o tych wnętrzach przedstawiła Laura Sydell w reportażu NPR „Balancing Form, Function in Museum Architecture” z 8 grudnia 2008 r. Ówczesny dyrektor Lewis Sharp mówił o około 20 opracowanych sposobach zawieszania obiektów na pochyłych ścianach. W jego ocenie nietypowe przestrzenie otwierały nowe możliwości kontaktu ze sztuką. Rozmówca tej samej dziennikarki, krytyk „Los Angeles Times” Christopher Hawthorne, uważał natomiast, że ekspresja budynku utrudnia oglądanie dzieł. www.northcountrypublicradio.org
Dwudziestolecie Hamilton Building skłania do oceny jego architektury także przez doświadczenia użytkowników. Jego historia pozostawia aktualne pytanie: jak daleko może posunąć się architektura muzeum, aby wzbogacać spotkanie ze sztuką, zachowując dobre warunki jej prezentacji? W Denver odpowiedzi trzeba szukać zarówno w tytanowej sylwecie, jak i w codziennej pracy prowadzonej pod jej dachem.
Zobacz galerię ultranowoczesnego muzeum sztuk stosowanych i nauki Powerhouse Parramatta w Sydney
7
