Architektura MuratorRealizacjePrzestrzeń bulwarów – o koncepcji Patryk Zaręba i Dorota Rudawa

Przestrzeń bulwarów – o koncepcji Patryk Zaręba i Dorota Rudawa

Teren opracowania w zdecydowanej większości położony jest w strefie bezpośredniego zagrożenia powodzią, co miało decydujący wpływ na wszystkie elementy zagospodarowania – od płynnego sposobu ukształtowania nabrzeża od strony natarcia nurtu, poprzez unikatowy na warunki polskie sposób zabezpieczenia pawilonów usługowych, dobory materiałowe odporne na działanie wody i korozję biologiczną, aż po linearny, niezakłócający przepływu wód układ nasadzeń drzew – piszą Patryk Zaręba i Dorota Rudawa.

Architektura bulwarów nad Wisłą
Najniższy poziom bulwarów służy do cumowania statków, środkowy przeznaczony jest dla pieszych i rowerzystów. Na najwyższym, powstałym już w 1912 roku, znajdują się jezdnie Wisłostrady, które pomiędzy Karową a Jaracza biegną w tunelu; Fot. Juliusz Sokołowski
Zagospodarowanie lewobrzeżnego bulwaru Wisły na odcinku od ul. Tamka do ul. Boleść – etap 2Warszawa, odcinek od mostu Świętokrzyskiego do mostu Śląsko-Dąbrowskiego
AutorzyRS Architektura Krajobrazu, architekt krajobrazu, urbanista Dorota Rudawa, architekt krajobrazu Patryk Zaręba
Współpraca autorskaarchitekci krajobrazu Agnieszka Gasparska, Anna Wiechetek- Moczulska
Projekt architektoniczny:Artchitecture, architekci Mark Kubaczka (główny projektant), Jowita Kubaczka (główny projektant), Adam Dąbrowski, Anna Białkowska, Kamil Bubel, Marzena Mariańska, Hubert Wasilewski
KonstrukcjaOVE Arup
Generalny wykonawcaHydrobudowa Gdańsk / Skanska S.A.
InwestorUrząd m.st. Warszawy
Powierzchnia terenu50006.0 m²
Powierzchnia użytkowa pawilonów:1201 m²
Kubatura pawilonów:5700 m³
Projekt2009-2012
Projekt konkursowy:2009
Data realizacji (początek)2013
Data realizacji (koniec)2017
Koszt inwestycjiok. 71 000 000 PLN brutto

Realizacja drugiego etap zagospodarowania bulwarów Wisły pozwoliła na uczytelnienie całościowej idei, która zakładała podział terenu na odcinki wyróżniające się odmiennymi rozwiązaniami funkcjonalnymi. Pierwszy odcinek, zlokalizowany na wysokości Starego Miasta, oddany do użytku dwa lata temu, zagospodarowany został w sposób relatywnie ekstensywny i odznaczał się stricte spacerowo-wypoczynkowym charakterem.

Aktualnie udostępniony odcinek obejmuje dwie, znacznie intensywniej zagospodarowane strefy: usługową na wysokości zabudowań Mariensztatu oraz rekreacyjno-edukacyjną na wysokości Biblioteki Uniwersyteckiej z jej ogrodem oraz Centrum Nauki Kopernik z Parkiem Odkrywców. Strefa usługowa obejmuje ciąg sześciu pawilonów, które będą funkcjonować jako restauracje, bary czy punkty sprzedaży. Zostały one umieszczonych na pływakach unoszących się na powierzchni w czasie przejścia fali powodziowej. W obrębie tej strefy, na osi ulicy Bednarskiej, zaprojektowano przejście podziemne pod Wisłostradą, tworząc wygodne połączenie z Traktem Królewskim. Strefę rekreacyjno-edukacyjną, stanowiącą serce całego projektu, wyposażono w szereg atrakcji, by wymienić tylko przestrzeń z podestami i zacieniaczami, trampoliny, pluskowisko, amfiteatr czy tzw. park żywej rzeki. Podobnie jak w przypadku pierwszego etapu, pod względem kompozycyjnym założenie ukształtowano za pomocą stałej sekwencji placów, zlokalizowanych na zakończeniu prostopadłych do Wisły osi urbanistycznych (ul. Lipowej, Karowej, Bednarskiej i Nowego Zjazdu). Place te połączono linearnymi klamrami o stałej sekwencji – bulwaru pieszego od części odwodnej, ciągu rowerowego od strony Śródmieścia oraz dodatkowych elementów zagospodarowania i wyposażenia pomiędzy nimi. Teren opracowania w zdecydowanej większości położony jest w strefie bezpośredniego zagrożenia powodzią, co miało decydujący wpływ na wszystkie elementy zagospodarowania – od płynnego sposobu ukształtowania nabrzeża od strony natarcia nurtu, poprzez unikatowy na warunki polskie sposób zabezpieczenia pawilonów usługowych, dobory materiałowe odporne na działanie wody i korozję biologiczną, aż po linearny, niezakłócający przepływu wód układ nasadzeń drzew. Mimo różnorodności zagospodarowania, staraliśmy się, aby efekt wizualny pozostał możliwie spójny i harmonijny. Dążyliśmy więc do bardzo oszczędnego operowania materiałami. W projekcie dominuje beton, drewno naturalne i syntetyczne, kamień polodowcowy oraz stal. Duża popularność tego miejsca dowodzi w naszym uznaniu, że mimo trudnych warunków i wielu ograniczeń mających wpływ na ostateczny kształt projektu, bulwar stał się jedną z najistotniejszych przestrzeni publicznych w Warszawie.

Architektura bulwarów nad Wisłą
Architektura bulwarów nad Wisłą
Wisła łączy: projekt, który podzielił Kraków? Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie przymierza się do rewitalizacji bulwarów wiślanych. Prezentacja pierwszych wizualizacji w mediach społecznościowych wzbudziła jednak liczne kontrowersje. Główny zarzut to brak skonsultowania projektu z mieszkańcami i rezygnacja z konkursu architektonicznego na projekt zagospodarowania nabrzeży.
Architektura bulwarów – o koncepcji Jowita i Mark Kubaczkowie Bulwary nadwiślańskie stały się formalną promenadą, której specyfika użyteczności oraz dostępności wymagała wzmocnienia obiektami kubaturowymi – pawilonami, stanowiskami ekspozycyjnymi oraz nowym połączeniem z zabytkową tkanką miejską przejściem podziemnym na wysokości ulicy Bednarskiej – piszą Jowita i Mark Kubaczkowie.
Dzielnica Wisła – o warszawskich bulwarach Tomasz Żylski Powstanie w ciągu zaledwie jednej dekady nowej „dzielnicy wodnej” możliwe było przede wszystkim dzięki dostępności funduszy unijnych, ale dużą rolę odegrały też starania Warszawy o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury, a wreszcie również powołanie w 2006 roku na stanowisko pełnomocnika ds. Wisły architekta krajobrazu Marka Piwowarskiego, który okazał się jednocześnie wizjonerem i skutecznym menadżerem – pisze Tomasz Żylski.
Kolejny odcinek bulwarów w Warszawie W konkursie na zagospodarowanie kolejnego odcinka warszawskich bulwarów zwyciężyła pracownia WXCA.
Bulwary wiślane w Warszawie Bulwary nad Wisłą są tym rodzajem przestrzeni publicznej, jakiej dotąd Warszawie brakowało. Zaprojektowane z myślą o różnych rodzajach aktywności, każdego ciepłego dnia przyciągają tłumy mieszkańców – o nowo otwartym fragmencie stołecznych bulwarów, jego licznych architektonicznych atrakcjach i radykalnych zmianach, jakie dokonały się nad Wisłą w ciągu zaledwie jednej dekady piszą Jerzy S. Majewski i Tomasz Żylski. W numerze także wypowiedzi współautorów tej nowej nadrzecznej promenady: Patryka Zaręby i Doroty Rudawy z biura RS Architektura Krajobrazu oraz Jowity i Marka Kubaczków z Artchitecture, a także szczegółowa mapa ze zrealizowanymi w ostatnim czasie i dopiero planowanymi wokół obiektami.
Bulwary w Warszawie – podsumowanie dyskusji pokonkursowej Wisłostrada w tunelu, czy jako ulica zbiorcza, a nad samą rzeką tereny zielone, czy nowe budynki? To tylko niektóre z pytań, jakie stawiano podczas dyskusji po konkursie na nowy odcinek warszawskich bulwarów.