Spis treści
Do tej realizacji wracamy pod pretekstem uroczystości z okazji 25-lecia projektu, które obchodzone były w Monachium na przełomie listopada i grudnia 2025 roku. Kościół stoi z dala od strumieni turystów osaczających najbardziej znane miejsca w Monachium. Swoją nieoczywistą architekturą natychmiast przykuwa spojrzenia przejezdnych, wyłaniając się z monotonnej kamienicznej zabudowy. Wybudowany został na przełomie wieków. Konsekrowany jesienią 2000 roku.
Kapliczka Michele de Lucchi w Alpach Bawarskich
Historia kościoła Herz-Jesu w Monachium
Pierwszy kościół stanął w tym miejscu w 1890 roku. Podmiejska wówczas wspólnota wykorzystała do jego powstania starą drewnianą halę, wzniesioną dla potrzeb festiwalu gimnastycznego. Tradycja modlitwy w pełnej drewna konstrukcji kontynuowana będzie w projektach kolejnych architektów, którzy urealnią swoje wizje i talent w tym miejscu. Kościół zostaje bowiem doszczętnie zniszczony podczas alianckich nalotów na Monachium latem 1944 roku. Po wojnie odbudowany został w latach 1948-1951 wg projektu architekta Friedricha Haindla, który ponownie nawiązał do tradycji drewnianego wnętrza, wykorzystując w konstrukcji elementy starej sali widowiskowej. W swoim kolejnym wcieleniu świątynia przetrwała ledwie pół wieku, do pożaru w 1994, w którym spłonęła doszczętnie.
i
Herz-Jesu. Koncepcja architektoniczna
Konkurs rozpisany przez władze Monachium wygrała lokalna pracownia Allmann Sattler Wappner Architekten (obecnie: allmannwappner), której zespół od początku projektu celował w jego ikoniczny charakter na europejskiej mapie najlepszych projektów w obrębie architektury sakralnej. Idea opiera się na koncepcji "pudełka w pudełku". Główna hala świątyni wykonana została z 2000 paneli klonowych i jest kolejnym w historii kościoła bezpośrednim nawiązaniem do tradycji drewnianego wnętrza, które w obecnej konfiguracji pomieścić może około 300 wiernych. Bryła przestrzeni modlitewnej umieszczona została w przezroczystej konstrukcji o szerokości u podstawy 37/50 metrów. W przestrzeni pomiędzy sześcianami przebiega droga krzyżowa.
Kościół Miłosierdzia Bożego w Kaliszu
Wrota, które symbolizują otwartość Kościoła
Koncepcja "box in box" tylko pozornie decyduje o monumentalnym charakterze realizacji. Architekci przesunęli bowiem bardzo odważnie granice wyobraźni twórczej, przypisując całej frontowej elewacji funkcję monumentalnych wrót do świątyni. Napędzana hydraulicznie instalacja o wadze kilkudzesięciu ton otwierana jest podczas najważniejszych wydarzeń w życiu miejscowej parafii. W bezpośredni sposób symbolizuje otwartość tej społeczności na wszystkich wiernych i przypadkowych przechodniów, szukających miejsca na modlitwę do któregokolwiek z bogów. Olbrzymi portal jest jedną z największych o takiej funkcji konstrukcji na świecie. Otwarty, spaja wnętrze świątyni z rozległym placem przed nią. Nieopodal, całości koncepcji dopełnia wysoka, wolnostojąca dzwonnica.
Jeśli mowa o Bogu, to nie mogło obejść się bez światła
Oryginalne oświetlenie zaprojektowane zostało przez George Sexton Associates i zmodernizowane (halogeny zastąpione przez lampy LED) w 2025 roku. Nowa instalacja umożliwia bezstopniowe ściemnianie do 0,1% i zapewnia światło bez migotania. Sterowanie odbywa się bezprzewodowo, pozwalając na dostosowanie efektów świetlnych do liturgii, koncertów itp. Sztuczne oświetlenie odwraca efekt światła dziennego, eksponując od wewnątrz wszystkie odcienie szklanej powłoki.
Kurczące się kościoły. "Szyte na miarę" świątynie XXI wieku
To właśnie ten element projektu okazał się najbardziej nagradzanym po oddaniu kościoła w 2000 roku. Realizacja uhonorowana została za architekturę oświetlenia Lighting Architecture Prize w 2001 roku oraz GE Edison Award of Excellence rok wcześniej. W tym drugim przypadku nagroda przyznana została projektantowi oświetlenia George Sexton Associates za wnętrze i oświetlenie zewnętrzne kościoła.
Herz-Jesu Kirche. Metryka projektu
- Realizacja: 1997-2000
- Lokalizacja: Lachnerstraße 8, Monachium, Niemcy
- Inwestor: Katholische Pfarrkirchenstiftung Herz Jesu
- Powierzchnia: 1450 m²
- Kubatura: 16750 m³
- Architekci: Karin Hengher (liderka), Suzanne Rath, Annette Gall, Michael Frank
- Konstrukcja: Ingenieursgesellschaft mbH Hagl, Munich
- Wyposażenie: HL Technik AG, Munich
- Akustyka: Ing.Gemeinschaft Beneke, Daberto + Partner, Munich
- Oświetlenie: George Sexton Associates, Washington
- Nagrody:
Stahlbaupreis (Steel Architecture Award), Honorable mention 2002
European Union Prize for Contemporary Architecture, Mies van der Rohe Award, Nomination 2001
Lighting Architecture Prize 2001
International Ligna plus Award for Wooden Architecture 2001
GE Edison Award of Excellence in Lighting Design (George Sexton, Washington) 2000
