Architektura MuratorRealizacjeBez nawiązań do otoczenia – o koncepcji ratusza w Konstancinie Wojciech Kotecki

Bez nawiązań do otoczenia – o koncepcji ratusza w Konstancinie Wojciech Kotecki

Zlokalizowanie obiektu o takiej randze w miejscu dotąd nieco zapomnianym ma szansę zmienić relacje przestrzenne Konstancina, który dzisiaj rozwija się głównie w swojej południowej, zalesionej części. Z uwagi na olbrzymie rezerwy terenowe i dobre położenie komunikacyjne decyzja ta może przyczynić się do powstania zupełnie nowej dzielnicy, o spójnym i harmonijnym układzie urbanistycznym – pisze Wojciech Kotecki.

Ratusz w Konstancinie
Oficjalna fasada budynku od strony szosy. W narożu reprezentacyjna „wieża” z portykiem głównego, wejścia. Uzupełnieniem reprezentacyjnej architektury ratusza są trzy ustawione przed nim maszty flagowe; Fot. Juliusz Sokołowski
Urząd Miasta i Gminy Konstancin- JeziornaKonstancin-Jeziorna, ul. Piaseczyńska 77
AutorzyBBGK Architekci, architekci Jan Belina- Brzozowski, Konrad Grabowiecki, Wojciech Kotecki
Współpraca autorskaarchitekci Joanna Orłowska, Maciej Rąbek, Tomasz Pluciński, Emilia Sobańska, Aleksandra Sybilska, Agata Fisiak, Jacek Wochowski
Architektura wnętrzBBGK Architekci
Architektura krajobrazuPasa Design
KonstrukcjaDMK Projekt, Stanisław Dałek, Maciej Kowalczyk
Generalny wykonawcaErekta Budownictwo
InwestorGmina Konstancin- -Jeziorna
Powierzchnia terenu14366.0 m²
Powierzchnia zabudowy3544.0 m²
Powierzchnia użytkowa3278.0 m²
Powierzchnia całkowita5976.0 m²
Kubatura27218.0 m³
Projekt2014-2015
Projekt konkursowy:2013
Data realizacji (początek)2015
Data realizacji (koniec)2018
Koszt inwestycji26 000 000 PLN

Ratusz jest obiektem szczególnym w pejzażu polskich miast. To obiekt wyrażający stan kondycji lokalnej społeczności i wybranej przez nią władzy, ale również ich aspiracji. Współczesna architektura samorządu winna łączyć reprezentacyjny charakter z umiarem w rozporządzaniu środkami publicznymi. Pomysł na zbudowanie nowego ratusza Konstancina- Jeziorny z dala od najbardziej atrakcyjnej części miasta, trochę na uboczu, przy szosie prowadzącej do Piaseczna, może w pierwszej chwili dziwić, ale jest decyzją trafną. Zlokalizowanie obiektu o takiej randze w miejscu dotąd nieco zapomnianym ma szansę zmienić relacje przestrzenne Konstancina, który dzisiaj rozwija się głównie w swojej południowej, zalesionej części. Z uwagi na olbrzymie rezerwy terenowe i dobre położenie komunikacyjne decyzja ta może przyczynić się do powstania zupełnie nowej dzielnicy, o spójnym i harmonijnym układzie urbanistycznym.

Ratusz w Konstancinie
Sala posiedzeń Rady Miasta o indywidualnie zaprojektowanych żyrandolach; Fot. Juliusz Sokołowski

Zaprojektowany przez nas budynek świadomie nie nawiązuje więc do otoczenia. Ma stanowić początek porządku przestrzennego, ale i być odbiciem uporządkowanego urzędu mieszczącego się w środku. Obiekt pokryto „skórą” z cegły ceramicznej. Wewnętrzna struktura zorganizowana jest wokoło dwóch dziedzińców: wejściowego i centralnego, na który otwierają się pokoje do pracy. Ratusz w pewnym sensie ma dwa oblicza: zewnętrze, reprezentacyjne i oficjalne, oraz wewnętrzne, przyjazne dla użytkowników, otwarte i przejrzyste. Dwukondygnacyjne skrzydło południowe zwieńczono dominantą w formie wieży, która mieści salę rady miasta i biura burmistrza. Pozostała cześć budynku jest parterowa, przekryta dachami pulpitowymi skierowanymi do wnętrza dziedzińców. W obiektach użyteczności publicznej, a szczególnie w budynkach reprezentujących władzę, szczególną rolę odgrywają symbole. To one pozwalają na zachowanie relacji między przeszłością i przyszłością. W konstancińskim ratuszu, poza rozwiązaniami przestrzennymi, mającymi olbrzymi wpływ na odbiór i postrzeganie lokalnej administracji, szalenie ważną rolę pełnią atrybuty, takie jak herb miasta, odwołujący się do znaku rodowego rodziny Dąmbskich, pierwszych posesjonatów Konstancina. Symbol ten występuje w wielu eksponowanych miejscach budynku, w tym na dziedzińcu wejściowym w postaci dębu szypułkowego, który, posadzony w momencie rozpoczęcia budowy ratusza, wzrastać będzie wraz z rozwojem miasta i w symboliczny sposób uwieczni w pamięci przyszłych pokoleń moment utworzenia nowej siedziby władz miejskich.

Tagi:
Będzie nowe muzeum TVP. Stalowa elipsoida projektu PIG Architekci Muzeum TVP powstać ma tuż obok tzw. wieży Babel Czesława Bieleckiego. Projekt architektoniczno-budowlany opracowało biuro PIG Architekci.
Zielona Warszawa: spacerem po parkach, nabrzeżach Wisły i ogródkach działkowych Tereny zielone zajmują 25% powierzchni stolicy, a turyści zwracają uwagę, że jesteśmy wyjątkową pod tym względem metropolią. Nakładem Domu Spotkań z Historią ukazał się właśnie alternatywny przewodnik „Zielona Warszawa”. Autorka publikacji, Agnieszka Kowalska, zabiera nas w podróż po zielonych zakamarkach miasta. Spaceruje po parkach, wędruje wzdłuż nadwiślańskich brzegów, odwiedza działkowców, zagląda na podwórka i balkony.
Nowa koncepcja dla fabryki Perun: tym razem od WWAA Właściciel terenu po dawnej fabryce Perun przy ul. Grochowskiej w Warszawie przedstawił nową koncepcję zabudowy działki. Projekt opracowany przez biuro WWAA zakłada wzniesienie obiektów o wysokości od 3 do 6 pięter wkomponowanych w zabytkowe hale. Inwestycja miałaby być realizowana w trybie lex deweloper.
Parking na placu Powstańców Warszawy: rusza budowa podziemnego garażu w centrum stolicy Podziemny parking na placu Powstańców Warszawy powstanie w formule partnerstwa publiczno-prywatnego. Ma zacząć działać na przełomie 2024 i 2025 roku. Ratusz zapowiada, że przy okazji plac zyska nowe zagospodarowanie.
Z archiwum „Architektury”: Zachodni Rejon Centrum Warszawy Przypominamy artykuł na temat Zachodniego Rejon Centrum Warszawy autorstwa Jerzego Skrzypczaka, projektanta wielu stołecznych wieżowców. O współczesny komentarz do publikacji poprosiliśmy Grzegorza A. Buczka.
Wokół stołecznego Centrum Dwa nowe warszawskie wieżowce – Generation Park i Warsaw UNIT – to flagowe projekty w swojej kategorii, materializacja idei współczesnego miejsca pracy. O realizacjach JEMS Architekci oraz Projekt Polsko-Belgijskiej Pracowni Architektury pisze Grzegorz Stiasny.