Spis treści
- Inżynieryjna chirurgia pod wydmami
- Rozpoczyna się budowa ponad 1-kilometrowego tunelu
- TBM wyjdzie z dna morza. Wyciągnie ją dźwig ustawiony na barce
- Terminal FSRU - nie tylko gazociąg, ale i nabrzeże z pirsami i falochron
- Nie zamkną plaży podczas budowy tunelu
- FSRU a terminal lądowy w Świnoujściu. Dlaczego postawiono na pływającą fabrykę?
Inżynieryjna chirurgia pod wydmami
Na Zatoce Gdańskiej, około 3 kilometrów od brzegu w rejonie Górek Zachodnich, powstaje strategiczna inwestycja - terminal FSRU (Floating Storage and Regasification Unit). To nic innego jak mierząca blisko 300 metrów pływająca fabryka gazu, czyli potężny, specjalistyczny statek, który na stałe zacumuje przy nowym nabrzeżu, pełniąc funkcję magazynu i instalacji regazyfikacyjnej. Jego głównym zadaniem będzie odbiór skroplonego gazu LNG - transportowanego z całego świata w ekstremalnie niskiej temperaturze około -160°C – i zamiana go z powrotem w postać gazową, która specjalnym podmorskim rurociągiem trafi do naszych domów i elektrowni. Co najciekawsze, to innowacyjne rozwiązanie jest szybsze i tańsze w realizacji niż tradycyjne gazoporty lądowe, takie jak np. gazoport w Świnoujściu. Docelowo terminal ten pozwoli nam odbierać nawet 6,1 mld m³ gazu rocznie, czyniąc z Gdańska jeden z najważniejszych hubów energetycznych w regionie Morza Bałtyckiego.
Rozpoczyna się budowa ponad 1-kilometrowego tunelu
Inwestycja GAZ-SYSTEMU właśnie wkroczyła w ważną fazę. Rozpoczyna się bowiem budowa tunelu, którym skroplony gaz dotrze do polskiego systemu gazowego. Sercem podziemnej operacji jest budowa mikrotunelu o długości 1100 metrów i średnicy zewnętrznej około 2,5 metra. Wybór technologii TBM (ang. Tunnel Boring Machine) był podyktowany koniecznością ochrony unikalnego ekosystemu wybrzeża. Tradycyjne metody wykopowe oznaczałyby bezpowrotną degradację lasu nadmorskiego i wydm.
Dzięki mikrotunelingowi prace będą się toczyły głęboko pod ziemią, pozostawiając powierzchnię nienaruszoną. Co ciekawe, wydrążona przestrzeń nie zostanie wzmocniona tradycyjną obudową tubingową, lecz prefabrykowanymi rurami żelbetowymi, tzw. rurami osłonowymi. Połączone systemy uszczelnień stworzą stabilną konstrukcję nośną, w której zainstalowany zostanie właściwy rurociąg gazowy wraz z infrastrukturą światłowodową. Takie rozwiązanie nie tylko chroni gazociąg przed czynnikami zewnętrznymi, ale również ułatwia proces instalacji prefabrykowanych odcinków rur.
- Polecamy też: Terminal T5 - ogromna budowa w sercu Baltic Hub. Jak powstaje fundament polskiego offshore?
TBM wyjdzie z dna morza. Wyciągnie ją dźwig ustawiony na barce
Do realizacji tego zadania sprowadzono specjalistyczną maszynę typu slurry – Herrenknecht AVND 2000 AB. To urządzenie o długości 12,5 metra, składające się z czterech segmentów, którego najcięższy element - tarcza skrawająca - waży 42 tony. Maszyna została spersonalizowana pod kątem specyficznych warunków geologicznych Zatoki Gdańskiej.Największą innowacją jest moduł sea recovery, który pozwoli maszynie wyjść bezpośrednio na dnie morza po zakończeniu drążenia. Zostanie ona stamtąd podjęta przez specjalistyczny dźwig z barki. Innym rzadko spotykanym rozwiązaniem jest konstrukcja umożliwiająca wejście obsługi do wnętrza urządzenia w celu serwisowania narzędzi skrawających bez konieczności jego demontażu, co zwiększa efektywność prac. Nad całością czuwają polscy operatorzy, a start drążenia poprzedziły rygorystyczne testy pod okiem ekspertów producenta.
Terminal FSRU - nie tylko gazociąg, ale i nabrzeże z pirsami i falochron
Choć mikrotunel jest najważniejszym łącznikiem, głównym elementem inwestycji jest pływający terminal LNG, zlokalizowany około 3 km od brzegu. Jednostka FSRU będzie pełnić funkcję pływającego magazynu i instalacji regazyfikacyjnej, zmieniającej gaz ze stanu ciekłego w gazowy. Budowa infrastruktury morskiej obejmuje nie tylko gazociąg podmorski, ale także stałe nabrzeże z pirsami oraz falochron chroniący instalację przed sztormami. Prace konstrukcyjne i palowe przy nabrzeżu mają ruszyć już w czerwcu tego roku. Całość projektu, zlokalizowana w sąsiedztwie portu Gdańsk i terminalu Baltic Hub, ma zostać ukończona do 2028 roku, tworząc nowoczesny węzeł odbioru paliwa gazowego z dowolnego kierunku na świecie.
- Sprawdź też: Budowa terminala Baltic Hub T3 dobiegła końca. To największy głębokowodny terminal na Bałtyku
Nie zamkną plaży podczas budowy tunelu
Dla turystów i mieszkańców Gdańska najważniejszą informacją jest fakt, że inwestycja nie ograniczy dostępu do popularnej plaży w Górkach Zachodnich. Prace będą toczyć się dosłownie pod stopami plażowiczów, a jedynym śladem budowy mogą być krótkotrwałe wyrodzenia fragmentu terenu w momencie, gdy głowica będzie przechodzić bezpośrednio pod linią brzegową – wszystko w trosce o najwyższe standardy bezpieczeństwa.Zakończenie drążenia planowane jest na październik bieżącego roku.
FSRU a terminal lądowy w Świnoujściu. Dlaczego postawiono na pływającą fabrykę?
Zrozumienie fenomenu jednostki FSRU wymaga spojrzenia na nią jak na pływającą, wysoce zaawansowaną fabrykę gazu, a nie tylko zwykły statek. Choć pełni ona tę samą funkcję co znany terminal w Świnoujściu - czyli odbiera skroplony gaz LNG, magazynuje go i przywraca mu postać gazową - robi to w sposób znacznie bardziej elastyczny.
Główną różnicą i jednocześnie największą zaletą FSRU jest czas oraz koszt inwestycji. Budowa takiej jednostki i niezbędnej infrastruktury morskiej jest zazwyczaj szybsza i tańsza niż wznoszenie potężnych, stałych zbiorników na lądzie. Ponadto rozwiązanie to cechuje się unikalną mobilnością - w razie potrzeby strategicznej statek można przemieścić, co w przypadku konstrukcji betonowych jest niemożliwe. Co istotne z punktu widzenia ochrony wybrzeża, FSRU cumuje przy specjalnym pirsie kilka kilometrów od brzegu, co drastycznie zmniejsza ingerencję w linię brzegową w porównaniu do klasycznego terminala lądowego. Mimo swojej „pływającej” natury, gdańska jednostka będzie posiadać moc regazyfikacyjną na poziomie 6,1 mld m³ rocznie, co czyni ją w pełni porównywalną z dużymi instalacjami stacjonarnymi.
