ŻYCIE W ARCHITEKTURZE
 
Muzeum Tadeusza Kantora i siedziba Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA
Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta, Centrum Sztuk Użytkowych, Centrum Innowacyjnościu Muzeum Tadeusza Kantora i siedziba Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA

Muzeum Tadeusza Kantora i siedziba Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA
Adres: ul. Nadwiślańska 2-4, 30-527 Kraków
Autor: IQ2 Konsorcjum: Lider Konsorcjum – Piotr Nawara, Agnieszka Szultk - nsMoonStudio Sp. z o.o. członek Konsorcjum – Stanisław Deńko - Wizja Sp. z o.o. Architekt Generalny – Sławomir Zieliński - nsMoonStudio Sp. z o.o.
Współpraca: nsMoonStudio: arch. Tomasz Gomułka, arch. Michał Marcinkowski, arch. Marcin Kowalewski, arch. Adam Wereszczyński, arch. Marzena Surowiec, arch. Monika Mackiewicz, arch. Łukasz Skorek, arch. Karol Grec, arch. Katarzyna Ceran, stud. Ewelina Siestrzewitowska, arch. Bartłomiej Łobaziewicz
Inwestor: Ośrodek Dokumentacji Sztuki T. Kantora ,,Cricoteka’’
Powierzchnia działki: 2428m²
Powierzchnia użytkowa: 3567 m²
Kubatura: 26719 m³
Projekt: 2009 – 2014
Realizacja: 2014
Finalista konkursu ŻYCIE W ARCHITEKTURZE
Opis autorski:

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka – symbol poszukiwania w sztuce indywidualnej ścieżki dla twórczości obalającej granice między aktorem a widzem, twórcą a odbiorcą, wciąga wszystkich uczestników do akcji –gry-wspólnej zabawy. Przestrzeń publiczna miasta jest sceną i widownią zarazem, jest miejscem nieustającego spektaklu. Jej wartość polega na zacieraniu się granic pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem , przestrzeń „płynie”, jest wspólna. Twórcy, artyści, mieszkańcy i odwiedzający razem uczestniczą w procesie akcji , tworzeniu otoczenia, które kształtują przy pomocy wybranych przedmiotów, budowli, ośrodków, metod. Ośrodek Sztuki Kantora ma emitować przesłanie. Wisła, jej bulwary, bezpośrednie otoczenie to „przedmioty i rekwizyty”, które mogą brać udział w akcji, a wciągniecie ich w obręb sceny ( odbicie zwierciadlane w jej suficie)stwarza potencjał do twórczego wykorzystania . Budynek Muzeum , w myśl kreatywnych wizji Kantora, nie integruje się z otoczeniem , a budynek istniejący nie aktualizuje swojego bytu poprzez identyfikację z oryginalną funkcją, ale poprzez świadomy kontrast formy i treści stwarzają pretekst do konfliktu i „spięcia”. Celem twórczego działania nie jest identyfikacja bryły jako formy, a raczej sposób jej oddziaływania na otoczenie. Odejście od zabudowy terenu wolnego i uwolnienie go na cele spektaklu, wystaw, przedstawień, happeningów rozszerza zasięg oddziaływania formy i jej treści do skali urbanistycznej miasta. Przetworzenie charakterystycznego obrazu człowieka niosącego na plecach stół jest symbolem spięcia materii, przedmiotu z istotą ludzką, która wysiłkiem twórczym buduje nową formę, nadaje sens nowemu „utworowi”, jest sprzężeniem zwrotnym jakie wynika z połączenia idei twórcy i wyboru „tworzywa”. Dodany obiekt ma wyraz „przedmiotu” opakowanego – tzw. ambalażu według idei Tadeusza Kantora, za którym to opakowaniem ukrywa się „zagadkowa” i odpowiednia do funkcji struktura. Cricoteka jest z założenia obiektem użyteczności publicznej i jako taka ma prawo stanowić akcent, a nawet dominantę przestrzenną w panoramie miasta. Skala tej budowli odpowiednio wyrażona może osłabiać negatywne oddziaływanie zbyt wysokich budynków w sąsiedztwie. Przyjęta wysokość jest zbliżona gabarytem do budynku stanowiącego tło, a znacznie niższa od niedawno zrealizowanego w tym rejonie hotelu Qubus.

Muzeum Tadeusza Kantora i siedziba Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta, Centrum Sztuk Użytkowych, Centrum Innowacyjnościu Lista zgłoszeń