Spis treści
Wyniki konkursu na TBS w Szczecinie
Do konkursu na koncepcję nowego osiedla TBS w Podjuchach zgłoszono 23 projekty. Organizatorem był szczeciński oddział Stowarzyszenia Architektów Polskich. Uczestnicy przedstawili swoje propozycje zagospodarowania terenu i zabudowy wielorodzinnej w obszarze ograniczonym ulicami Sąsiedzką, Ukośną, Wschodnią oraz Autostradą. Wyniki konkursu ogłoszono w środę 25 marca.
Pierwszą nagrodę zdobyła pracownia 22Architekci Sp. z o.o. Zgodnie z ich koncepcją na osiedlu powstanie około 560 przystępnych cenowo mieszkań dla osób, które nie mogą sobie pozwolić na zakup własnej nieruchomości, przy czym ich dochody są zbyt wysokie, aby ubiegać się o lokal komunalny. Powstaną także dwa lokale usługowe i przestrzenie o funkcjach społecznych.
Punktowce zgrupowane w kolonie
Osiedle Podjuchy w Szczecinie ma charakter peryferyjny. Zaproponowana przez architektów urbanistyka diametralnie różni się od zabudowy, którą obserwujemy przy okazji suburbanizacji. Ma na siebie konkretny plan, który ani nie obciąży okolicznych dróg, ani nie zdewastuje środowiska naturalnego.
Czytaj także: Armia białych domków rozcięła pola uprawne. Mleko się rozlało, rozlały się przedmieścia: „sprzątać” będziemy wszyscy
Obecna struktura urbanistyczna osiedla opiera się głównie na zabudowie jednorodzinnej. Tylko nieliczne fragmenty zajmują zespoły wielorodzinne. Przestrzeń uzupełniają tereny zielone, co sprawia, że miejsce to zachowuje spokojną, kameralną atmosferę. Walorem lokalizacji jest bezpośrednie sąsiedztwo Parku Leśnego Zdroje z Jeziorkiem Szmaragdowym, rozległej Puszczy Bukowej i terenów rekreacyjnych wzdłuż Regalicy i Kanału Odyńca. Dzięki połączeniu komunikacyjnemu z centrum miasta poprzez stację SKM Szczecin Podjuchy dojazd do Śródmieścia zajmuje zaledwie 14 minut. W bliskim sąsiedztwie znajduje się autostrada A6 i tzw. Autostrada Poznańska.
Projekt nowego zespołu mieszkaniowego, zaproponowany przez pracownię 22Architekci, został opracowany tak, aby wpisać się w rozdrobnioną strukturę otoczenia, zachowując przy tym skalę zbliżoną do sąsiednich domów jednorodzinnych. Dużą wagę przyłożono do ochrony istniejącej zieleni i naturalnego ukształtowania terenu. Koncepcja opiera się na punktowcach rozlokowanych w krajobrazowo zakomponowanych zespołach, które łatwo dostosowują się do rzeźby terenu i miejscowych form przyrodniczych.
Grupy punktowców tworzą tzw. kolonie – I, II i III – z własnymi, kameralnymi wnętrzami urbanistycznymi, gdzie znajdują się place i zielone przestrzenie rekreacyjne. To nawiązanie do szczecińskiej tradycji kwartałowej zabudowy.
Osiedle przewiduje integracje międzypokoleniową
Integralną częścią osiedla jest Dom Seniora z przestrzenią rekreacyjną. Przewidziano także ogólnodostępne usługi sąsiedzkie, takie jak świetlica czy kawiarnia społeczna. Zewnętrzna przestrzeń wokół budynku obejmuje przedogródki, ogród społecznościowy oraz miejsca do zabawy i rekreacji. W zamyśle Dom Seniora i jego otoczenie tworzą centralny punkt aktywności międzypokoleniowej osiedla.
Czytaj także: Czwarta przyroda zagra pierwsze skrzypce. Koncepcję osiedla na poznańskim Kobylepolu podporządkowano naturze
Budynki projektowane są w formie niskich, 3–4 kondygnacyjnych punktowców (do 12 metrów), w dwóch podstawowych typologiach. Typ A obejmuje większe budynki z centralnie umieszczonym, doświetlonym od góry patio, zawierającym trzon komunikacyjny. Typ B to mniejsze obiekty z klasycznym trzonem centralnym i mniejszym doświetleniem górnym. Obwodowe korytarze na każdej kondygnacji zapewniają dostęp do lokali i tworzą przestrzeń sprzyjającą spotkaniom mieszkańców.
Każda kolonia wyróżnia się indywidualnym wzorem i kolorem płytek, a wyższe kondygnacje wykończono jasnym tynkiem lub w tonacjach cegły. Wszystkie mieszkania mają niezależną przestrzeń zewnętrzną: balkon, taras lub ogródek.
Od lasu, po zieleń parkowo-willową
Projekt uwzględnia zasady ekologicznego projektowania i bioróżnorodności. Zieleń została podzielona na cztery typy, oparte na mapie potencjalnej roślinności naturalnej regionu. Na wyższych partiach terenu przewidziano las bukowy charakterystyczny dla Puszczy Bukowej, tworzący naturalny bufor od autostrady A6. W niższych strefach zachowano spontaniczną roślinność i rozwinięto kserotermiczną dąbrowę z dębem omszonym. W obszarze zabudowanym wprowadzono zieleń parkowo-willową – ogrody społeczne, skwery, place zabaw i przestrzenie rekreacyjne.
Osiedle będzie dostępne dla osób o ograniczonej mobilności. Nawierzchnie są równe i bez progów, a w miejscach ze spadkami wprowadzono łagodne rampy i ścieżki. Różnorodne ukształtowanie terenu wykorzystano do stworzenia atrakcyjnych przestrzeni zabawy dla dzieci: pagórki, zjeżdżalnie, ścieżki wśród zieleni i punkty widokowe. Ścieżki parkowe częściowo powstały w oparciu o istniejące przejścia, z nawierzchnią żwirową przepuszczalną dla wody, pozostawiając naturalny, nieformalny charakter terenu. W obrębie osiedla powstaną także sensoryczne place zabaw, integrujące naturalne uwarunkowania terenu, roślinność i wodę deszczową.
Pierwszy etap realizacji inwestycji, objęty konkursem, planowany jest w latach 2027–2029.
Zobacz, jak inaczej mogło wyglądać nowe osiedle TBS w Podjuchach. Oto projekty wyróżnione w konkursie:
5
