Spis treści
Krystyn Olszewski i dynamiczny rozwój Singapuru
Wystawa przygotowana przez Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki oraz ZODIAK Warszawski Pawilon Architektury, w którym jest również prezentowana, odsłania mniej znany, ale szczególnie fascynujący rozdział historii urbanistyki. W centrum narracji znajduje się Krystyn Olszewski – polski architekt, którego wiedza, metodologia i konsekwentne podejście do planowania przestrzennego współtworzyły podstawy dynamicznego rozwoju Singapuru.
Czytaj także: Wystawa "Plany na przyszłość 2024" w Zodiaku. Zobacz, jak nowe inwestycje zmienią Warszawę
Kurator Piotr Woliński prowadzi zwiedzających przez dzieje miasta-państwa, które w latach 60. XX wieku stanęło w obliczu konieczności głębokiej reorganizacji. Ekspozycja (opracowana przez zespół kuratorski, edukacyjny i projektowy) ukazuje jak planowanie urbanistyczne stało się narzędziem budowania nowoczesnej tożsamości i infrastruktury, a doświadczenie polskiego specjalisty okazało się kluczowe dla stworzenia struktury, której zasady obowiązują do dziś.
Zdecentralizowane miasto i system satelitarny
Singapur, położony na jednym z najważniejszych szlaków handlowych świata, od wieków był miejscem które przyciągało ludzi, kapitał i idee. Jednak gwałtowny wzrost liczby mieszkańców i idąca za tym presja sprawnej urbanizacji ujawniły potrzebę głęboko przemyślanego planu. Olszewski, zaproszony do zespołu tworzącego long-range concept plan, zaproponował wizję miasta pierścieniowego: zdecentralizowanego, opartego na systemie satelitarnych ośrodków pracy, mieszkania i rekreacji. Jego propozycje umieściły Singapur na ścieżce konsekwentnej, wieloletniej transformacji. Dzięki nim powstały fundamenty pod masowy transport kolejowy, ochronę cennych fragmentów historycznych oraz rozwój przestrzeni publicznych umożliwiających harmonijne współistnienie różnych funkcji urbanistycznych.
Czytaj także: Tak architekci wyobrażają sobie Życie w Architekturze. 10 trafionych pomysłów na to, jak „dobrze mieszkać”
Singapur jako struktura nieustannie ewoluująca
Ekspozycja w ZODIAKU pokazuje, że plan z 1971 roku nie był jedynie dokumentem technicznym, ale narzędziem skrupulatnego budowania przyszłości. Olszewski myślał o Singapurze jako o "strukturze nieustannie ewoluującej", która jest zdolna adaptować się do kolejnych dekad zmian technologicznych, gospodarczych i społecznych. Wystawa - wzbogacona o oryginalne materiały archiwalne, współczesne interpretacje i przemyślaną oprawę graficzną - staje się nie tylko opowieścią o jednym z najważniejszych polskich ekspertów urbanistyki, ale także refleksją nad rolą planowania przestrzennego.
To również zaproszenie do spojrzenia na miasto jako żywy organizm, w którym idee przeobrażają się w realne rozwiązania, a wizje pojedynczych projektantów bądź zespołów mają bezpośrednie przełożenie na losy całej metropolii.
