Architektura MuratorRealizacjeBrama Poznania. Między starym a nowym

Brama Poznania. Między starym a nowym

Budynek to swego rodzaju pryzmat, przez który patrzymy na to, co w tym miejscu jest najważniejsze, czyli historię sięgającą zalążków polskiej państwowości i chrześcijaństwa

galostr/ostr1
Widok całego założenia, na które składa się odrestaurowany przyczółek forteczny dawnej Śluzy Katedralnej i nowy budynek wystawowy, nadwieszony nad wałem przeciwpowodziowym Cybiny. Oba elementy łączy obudowana szklanymi ścianami piesza kładka. Źródło: "A-m" 02/2014, str. 28-29
Brama Poznania- Interaktywne Centrum Historii Ostrowa TumskiegoPoznań, ul. Gdańska
AutorzyAD ARTIS Emerla Wojda sp. j., Arkadiusz Emerla, Piotr Jagiełłowicz, Wojciech Kasinowicz, Maciej Wojda
Współpraca autorskaarchitekci Magdalena Bury, Jarosław Dudkiewicz, Magdalena Golenia, Agnieszka Janik, Dominika Kaczmarczyk, Paweł Kaszub, Krzysztof Kuczyński, Janusz Loos, Eliza Lulińska-Oliwa, Paulina Łakomy, Michał Marjankowski, Justyna Nowak-Jagiełłowicz, Marta Pięta, Kamil Raczak, Adam Wereszczyński, Artur Wiąk
Architektura wnętrzAD ARTIS Emerla Wojda sp. j.
Architektura krajobrazuBeata Dybol, Jacek Sarad
KonstrukcjaICON Grupa Projektowa, Marcin Matoga
Generalny wykonawcaHYBROBUDOWA POLSKA S.A., AGROBEX sp. z o.o.
InwestorMiasto Poznań
Powierzchnia terenu29552.0 m²
Powierzchnia zabudowy1115.0 m²
Powierzchnia użytkowa2677.0 m²
Powierzchnia całkowita6217.0 m²
Kubatura27843.0 m³
Projekt (data)2009
Data realizacji (koniec)2013
Koszt inwestycji54 000 000

Największym wyzwaniem była kwestia znalezienia właściwej relacji między „starym” a „nowym” w tak szczególnym, magicznym miejscu Poznania, jakim jest Ostrów Tumski. Szukaliśmy rozwiązania podkreślającego, że projektujemy budynek współczesny, a jednocześnie oddajemy hołd tej przestrzeni i jej historii. Postanowiliśmy surową formę obiektu skorelować z dawną zabudową, ale nie w sposób dosłowny. Poprzez rozcinającą go szczelinę widokową, ukierunkowaną na katedrę, staraliśmy się stworzyć bardziej iluzoryczne, mentalne powiązanie. Obraz świątyni towarzyszy nam od samego wejścia do końca zwiedzania – jego perspektywa zmienia się w trakcie oglądania wystawy dzięki szklanym kładkom wznoszącym się i zbliżającym do katedry. Katedra staje się tym samym najważniejszym eksponatem budynku, jego istotą, a światło wpadające przez szczelinę i powielone w wielu elementach ekspozycji – głównym czynnikiem kształtującym zmysłowe odczucia. Budynek to swego rodzaju pryzmat, przez który patrzymy na to, co w tym miejscu jest najważniejsze, czyli historię sięgająca zalążków polskiej państwowości i chrześcijaństwa – Ostrów Tumski i katedrę. Dzięki tej czasowej transpozycji następuje swoista dematerializacja architektury. Istotną rolę odgrywa tu pustka, przestrzeń szczeliny wypełniona jedynie tym, co jest poza nią. O zachodzie słońca na gładkiej powierzchni południowej ściany budynku rysuje się cień katedry niczym odciśnięte w pamięci wspomnienie...
Artykuł ilustrowany stronami 28,29,32,33,34,35,36,37,40 miesięcznika "Architektura-murator" nr 02/2014

Brama Poznania. Konstrukcja nadwieszenia Cała powierzchnia każdej ze ścian zewnętrznych została wykonana jako jeden element. Obecnie to największe betonowe elewacje bez dylatacji w Polsce
Autor: Maciej Wojda Maciej Wojda
Brama Poznania. Dominuje, ale nie przytłacza Dzięki iluminacji budynek największe wrażenie wywołuje o zmierzchu, gdy rozjaśnia się jego obszerny podcień, a zawieszony nad wodą most zdaje się świetlistą wstęgą
Bez kompromisu. Grzegorz Stiasny o Bramie Poznania Sprawnie przeprowadzony konkurs na Bramę Poznania wyłonił zwycięzców spoza oczywistego kręgu „znanych architektów” i po trzech latach efekt zaskakuje nowoczesnym, bezkompromisowym podejściem do zabytkowego otoczenia.
Brama Poznania. Konstrukcja nadwieszenia Cała powierzchnia każdej ze ścian zewnętrznych została wykonana jako jeden element. Obecnie to największe betonowe elewacje bez dylatacji w Polsce