Spis treści
Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie do remontu, ale pozostanie otwarte
O kiepskim stanie elewacji siedziby Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie może zaświadczyć każdy, kto kiedykolwiek widział ją z bliska. Pęknięcia, ubytki i brud dobitnie pokazują, od jak dawna gmach nie przeszedł poważniejszego remontu. Teraz wreszcie się go doczeka. Jeszcze w lutym mają rozpocząć się warte ok. 60 mln zł prace, które potrwają do I kwartału 2027 r.
Muzeum pozostanie otwarte w trakcie remontu. Działamy dalej, choć niektóre przestrzenie mogą być czasowo niedostępne. Dołożymy wszelkich starań, aby wizyty w PME były dla Was komfortowe
– podkreślają przedstawiciele Muzeum.
Finansowana przez Samorząd Województwa Mazowieckiego inwestycja obejmie m.in. remont dachu i elewacji, zabezpieczenie piwnic, modernizację przestrzeni magazynowych oraz nowe rozwiązania techniczne wpływające m.in. na bezpieczeństwo zbiorów. Kluczowe będzie wykonanie hydroizolacji pomieszczeń podziemnych oraz wymiana na nowe wszystkich 365 okien w budynku. Zakres prac został starannie uzgodniony z konserwatorem zabytków, co gwarantuje wysoką jakość, ale też wyjaśnia, dlaczego to najdroższa w tym roku samorządowa inwestycja w kulturę.
Wykonawcą prac jest firma Renewal Art. Za projekt zmian odpowiada architekt Łukasz Szleper z firmy LS Projekt Pracownia Architektoniczna.
Historia gmachu przy Kredytowej 1 w Warszawie
Choć samo Państwowe Muzeum Etnograficzne jako instytucja istnieje od 1888 r., jego siedziba wielokrotnie się zmieniała. W swej długiej historii gościło już m.in. przy ul. Bagatela, Krakowskim Przedmieściu oraz w pałacu Brühla na Młocinach.
W obecnej siedzibie przy Kredytowej 1 muzeum działa od 15 grudnia 1973 r. Wcześniej budynek ten pieczołowicie odbudowano z ruin po poważnych zniszczeniach wojennych. Nastąpiło to w latach 1962-72, a za projekt odpowiadał architekt Czesław Wegner. Pierwotnie budynek był siedzibą Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Królestwie Polskim, czyli pierwszej polskiej instytucji bankowej. Gmach powstał w latach 1856–1858 według projektu Henryka Marconiego i Józefa Góreckiego. Towarzystwo działało w budynku do 1944 r., a po wojnie zostało formalnie zlikwidowane.
- Przejdź do galerii: Zamki i pałace Warszawy
